အိမ္ေတာ္ႏွင့္စ၀္ေရႊသိုက္

အိမ္ေတာ္ႏွင့္စ၀္ေရႊသိုက္

ဒုတိယအႀကိမ္ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေရႊသိုက္ႏွင့္ မဟာမင္းႀကီးဦးခင္ေမာင္ျဖဴတို႔ ေတာင္ႀကီးမွရန္ကုန္သို႔လာၾကသည္။ ယခု သမတေနအိမ္ေတာ္သို႔ သြားေရာက္၍တည္းခိုၾကပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ဟာသူတို႔လာမွန္းသိ၍ အဓိပတိအိမ္ေတာ္ကိုသြားၿပီးေတာ့ေတြ႕တယ္။ ဘာမ်ားအေၾကာင္းထူး လာျပန္သလဲဆိုတာကိုလည္း သြားေမးတယ္။ ေနာက္ စ၀္ေရႊသိုက္က ေျပာျပတယ္။ ဟိုစဥ္အခါ အိမ္ေတာ္သုိ႔ သူတို႔ႏွစ္ဦးအားကၽြႏ္ုပ္သြားေတြ႕သည့္အခါမွာ ရန္သူေလယာဥ္ပ်ံလာ၍ ဥၾသဆြဲထားပါ ေသာ္လည္း ဦးခင္ေမာင္ျဖဴႏွင့္ စ၀္ေရႊသိုက္တို႔မ်က္ႏွာမွာ ေၾကာက္စိတ္မရွိပဲ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ ရီရီေမာေမာႏွင့္

ေစာ္ဘြားစပ္စု။ ဂ်ပန္အဖမ္းခံရသည့္ေစာ္ဘြား၆-ဦး

ေစာ္ဘြားစပ္စု

လြန္ေလၿပီးေသာ ၁၉၄၃-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၆-ရက္ေန႔၊ ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္ခ်ဳပ္ မတ္ဆူအိုကာ တပည့္တစ္ဦး၊ ေဖၚမိုဆာစကားျပန္တစ္ဦး သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာ ကၽြႏ္ု္ပ္၏ေဟာ္တယ္မွာ ေန႔တိုင္း ၀င္ထြက္သြားလာၿပီးေတာ့ စားေသာက္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ဟာလည္း သူတို႔ႏွစ္ဦးကို အထူးဂ႐ုစိုက္၍ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ဟာ ေမးပါမ်ားစကားရဆိုသည့္ ေမာင္ေပါက္က်ိဳင္း ထံုးလိုသံုးသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ကို သူတို႔ႏွစ္ဦးကေျပာျပပါသည္။ ရွမ္းျပည္ေတာင္ႀကီးက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ အီးစီဘူလာဟာ မနက္ျဖန္ကာ ေစာ္ဘြားႀကီး၆-ဦးကို ရန္ကုန္သို႔ေခၚလာမည္။ ဒီေစာ္ဘြား ၆-ဦးကို ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္ မသကၤာစရာအခ်က္တစ္ခုခုေတာ့ရွိလိမ့္မယ္လို႔ထင္တယ္ဆိုတာကို ေျပာသြားတယ္။

ႏုႏွင့္ရီမဂၤလာေဆာင္

ႏုႏွင့္ရီမဂၤလာေဆာင္

ေမာင္ႏုႏွင့္ မျမရီတို႔မဂၤလာေဆာင္ လက္ထပ္သည့္ေန႔က်ေတာ့ ၿမိဳ႕အုပ္ဦးဘအုန္းဟာ သူ႔ေမာ္ေတာ္ကို သတို႔သား သတို႔သမီး ၂-ဦးစီးဖို႔ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ သူတို႔ႏွစ္ဦးဟာလည္း ေမာ္ေတာ္ကို ျမန္ျမန္ေမာင္းၿပီး၊ ပန္းတေနာ္နားမွာရွိသည့္ ဆြီလြင္ဆုိသည့္ ရြာတစ္ရြာကို ေမာင္း၍သြားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမာင္ႏုဟာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္သည့္အခါ ဟိုစဥ္ကမျမရီ လက္ထပ္ၿပီးစီး သည့္ေန႔မွာ ေမာ္ေတာ္ကိုစီးၿပီး လည္ပတ္သြားလာခဲ့သလို ဦးႏုဟာ သူႏိုင္ငံျခားသြားသည့္အခါ ျဖစ္ေစ၊

သခင္ႏုႏွင့္ျဗန္ဟတ္ေဘြ

သခင္ႏုႏွင့္ျဗန္ဟတ္ေဘြ

၁၉၄၃-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၁၅-ရက္ေန႔မွာ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တ႐ုပ္အမ်ိဳးသား ျဗန္ဟတ္ေဘြအသင္းႀကီး ႏွစ္ပတ္လည္က်င္းပပြဲတစ္ခု ျပဳလုပ္ပါသည္။ ဒီက်င္းပပြဲျပဳလုပ္ဖို႔ကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔အသင္းႀကီးမွ ေကာ္မီတီမ်ားကို ႀကိဳတင္၍ စည္းေ၀းေခၚလိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုႏွစ္ပတ္လည္ က်င္းပပြဲျပဳလုပ္သည့္အခါမွာ ျမန္မာထဲမွ ၀န္ႀကီးတစ္ဦးဦးကိုဖိတ္ေခၚၿပီး၊ မိန္႔ခြန္းစကား အနည္းငယ္ေျပာဖို႔ေကာင္းပါတယ္။

အဓိပတိေခတ္

အဓိပတိေခတ္

ဂ်ပန္ကျမန္မာအား လြတ္လပ္ေရးေပးစဥ္အခါ ေဒါက္တာဘေမာ္ အဓိပတိျဖစ္ခ်ိန္က ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တ႐ုပ္အမ်ိဳးသား ျဗန္ဟတ္ေဘြအသင္းႀကီးမွလည္း ကန္ေတာ္မိတ္ အိုရီယင့္ကလပ္မွာ ႀကီးႀကီး က်ယ္က်ယ္ ေငြကုန္ေၾကးက်ခံ၍ ထမင္းစားဧည့္ခံပြဲႀကီးတစ္ခု ျပဳလုပ္က်င္းပပါတယ္။ ဟိုစဥ္အခါက ျပဳလုပ္ေသာထမင္းစားပြဲမွာ စစ္၀န္ႀကီး ဗိုလ္ေအာင္ဆန္း၊ ဗိုလ္ေဇယ်၊ သခင္ျမ၊ ဦးဘ၀င္း၊ ေပ်ာ္ဖြယ္ဦးျမ၊ ဦးလွေဖ၊ ဦးထြန္းေအာင္၊ ဗႏၶဳလဦးစိန္၊ သခင္သန္းထြန္း၊ ဦးေအး၊ သခင္ႏု၊ ယစ္မ်ိဳးမင္းႀကီး ဦးေစာေအး၊ ျမဴနီစပါယ္မင္းႀကီး ဦးစိုးညြန္႔၊ ေကဘိုတိုင္လူႀကီးဦးဘေဆြ၊ ဗိုလ္ရန္ႏိုင္၊ အန္ကယ္

ဂ်ပန္ေခတ္ဧည့္ခံပြဲ

ဂ်ပန္ေခတ္ဧည့္ခံပြဲ

ကၽြႏု္ပ္ဟာေဟာ္တယ္ဖြင့္ၿပီး ဂ်ပန္ကင္ေပတိုင္အရာရွိ ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္ ျမန္မာလူမ်ိဳး လူႀကီးလူေကာင္း တ႐ုပ္လူမ်ိဳးလူႀကီးလူေကာင္း၊ အိႏၵိယလူမ်ိဳးလူႀကီးလူေကာင္းတို႔ကို ဘယ္အခါ မဆို အဆင့္အတန္းမေရြး အၿမဲတမ္း ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါတယ္။ တခါတေလ ကၽြႏ္ုပ္ပိုက္ဆံႏွင့္ အကုန္အက်ခံေကၽြးေမြး၍ တခါတေလ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တ႐ုပ္အမ်ိဳးသား ျဗန္ဟတ္ေဘြအသင္းႀကီးက ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္၏ဆရာႏွစ္ဦးျဖစ္သူ ဦးေကဘာႀကီးႏွင့္ ဦးက်င္မွိန္တို႔ အဂၤလိပ္ေခတ္မွာ

ဂ်ပန္တို႔၏ရက္စက္မႈ၊ ဦးစပ္စုႏွင့္ လမ္းမေတာ္ဖိုးတုတ္။

ဂ်ပန္တို႔၏ရက္စက္မႈ

၁၉၄၁-ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၃-ရက္ေန႔ နံနက္ ၁၀-နာရီခ်ိန္ ဂ်ပန္ေလယာဥ္ပ်ံ ၂၇ စင္းဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ဗံုးမ်ားႀကဲခ်၍ စက္ေသနတ္ျဖင့္ လာပစ္ပါသည္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕လံုးရွိလူေတြဟာ ဘ႐ုတ္သုကၡ ျဖစ္ကုန္ၿပီး၊ ေျပာင္းသူေျပာင္း ေရႊ႕သူေရႊ႕ကုန္ၾကသည့္ အတြက္ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္ကလည္းက်ိဳက္လတ္ကိုေျပာင္းေရႊ႕
သြားပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ဟာ က်ိဳတ္လတ္မွာ ၂-လ ၃-လေလာက္ ေခတၱေနထိုင္ပါသည္။

အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံႏွင့္ နိဗၺာန္ေစ်း၊ ရခုိင္စပ္စုျဖစ္လာျခင္း။

အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံႏွင့္ နိဗၺာန္ေစ်း

၁၉၃၈-ခုႏွစ္၊ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံေကာ့ကရိန္းဟာ ဘိလပ္ကိုျပန္ေတာ့မည္။ ဘုရင္ခံ ဘိလပ္ကို ျပန္ေတာ့မည့္အခါ ေနာက္ဆံုးႏႈတ္ဆက္ပြဲကို ကန္ေတာ္ႀကီး(ယခုဗိုလ္ခ်ဳပ္ပန္းျခံ) အလယ္ကၽြန္းမွာ ျပဳလုပ္ပါသည္။ ျပပြဲၿပိဳင္ပြဲအမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ပါ၀င္သည္။ ဟိုစဥ္အခါက ျမန္မာအမ်ိဳးသမီး အထက္တန္း အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခု ဖြဲ႕စည္းထားပါသည္။ ၎အမ်ိဳးသမီးအသင္း အဖြဲ႕အစည္း ဥကၠ႒ျဖစ္သူက ယစ္မ်ိဳးမင္းႀကီး ဦးေစာလွျဖဴကေတာ္ ေဒၚေမာ၊ တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္တရားသူႀကီး

ပိုးထည္စပ္စု၊ စပါးပြဲစားႀကီးစပ္စု။

ပိုးထည္စပ္စု

ကၽြႏ္ုပ္သည္ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၃၄-ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉-ရက္ေန႔မွစ၍ စပ္စုနာမည္ရၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ပိုးထည္လုပ္ငန္းကို ျမန္မာျပည္တစ္ျပည္လံုး တုိးတက္ႀကီးပြားျပန္႔ႏွံ႔ေအာင္ လွည့္လည္၍ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာအမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ားကိုလည္း ဘယ္ၿမိဳ႕မွာ ဘယ္လို ေနထိုင္ၾက၍၊ ဘယ္လိုယဥ္ေက်းမႈရွိတယ္ဆိုတာမ်ားကို ဥပမာမ်ားေပး၍

ဦးစပ္စုျမန္မာနာမည္ရသည့္ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတုသဘင္ ဆြမ္းေကၽြးတရားေတာ္နာဖိတ္ၾကားျခင္း

ဦးစပ္စုျမန္မာနာမည္ရသည့္ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတုသဘင္ ဆြမ္းေကၽြးတရားေတာ္နာဖိတ္ၾကားျခင္း

လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၃၄-ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၉-ရက္က ဟိုစဥ္အခါ ျမန္မာအမ်ိဳးသား ထိပ္တန္း ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးျဖစ္သူ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဆာဦးဘ (B.A., K.S.M) ၏ ည ၇ နာရီအခ်ိန္ ထမင္းစားပြဲတြင္ ယခု အသက္ ၇၃ ႏွစ္ရွိ လသာလမ္းသူေဌး ဦးေကဘာႀကီး(T.P.S)၊ ကြယ္လြန္အနိစ္ၥေရာက္သူ ဦးက်င္မွိန္ (O.B.E.) ၎တို႔ႏွစ္ဦးက ဤထမင္းစားပြဲေပၚတြင္ ျပည္ထဲေရး ၀န္ႀကီး ဆာဦးဘအား ကၽြန္ေတာ္၏မူလနာမည္ ေအာင္ေခေခ်ာင္းမွ ျမန္မာနာမည္ စပ္စုဟူ၍ ေျပာင္းဖို႔သင့္မသင့္ကို အဆိုတင္ပါသည္။

ရန္ကုန္သို႔ေရာက္ျခင္း

ရန္ကုန္သို႔ေရာက္ျခင္း

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတာ့ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာသူရြာသားမ်ားအသင္းတြင္ လက္ေထာက္အတြင္း ေရးမွဴးအျဖစ္ ၀င္ေရာက္လုပ္ကိုင္ေနပါသည္။ ရြာသူရြာသား အသင္း၀င္မ်ား လက္ထပ္မဂၤလာ ပြဲႀကီးပြဲေကာင္းရွိသည့္အခါ ကၽြႏ္ုပ္ကိုေခၚ၍သြားသည္။ ကၽြႏ္ုပ္ကလည္း အစစအရာရာ ၀ိုင္း၀န္း ကူညီလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေပးပါသည္။ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရြာသူရြာသားမ်ားအသင္းဟာလည္း ျမန္မာလူႀကီး လူေကာင္းမ်ားႏွင့္ဆက္သြယ္တာ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ ကၽြႏ္ုပ္ကလည္း အေၾကာင္းမွန္သမွ် သြက္လက္ဖ်တ္လတ္စြာ အကူအညီေပးပါသည္။

မမခင္ႏွင့္ေပါက္ေဖၚေလး

မမခင္ႏွင့္ေပါက္ေဖၚေလး

အထက္ေဖၚျပပါ မစိန္ခင္ ဆိုသည့္ အမ်ိဳးသမီးဟာလည္း လယ္သမားသားသမီးတစ္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ သူကိုယ္တိုင္လည္း ေကာက္စိုက္သမျဖစ္ပါသည္။ သူေကာက္စိုက္ခ်ိန္ၿပီး၍ အလုပ္ၿပီးသည့္အခါ အမ်ားအားျဖင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ဆိုင္ကို လာပါသည္။ ဆိုင္ကိုလာၿပီးေတာ့ စကၠဴအိတ္ ေတြကို ၀ိုင္း၀န္းၿပီးကပ္ေပးတယ္။ ၾကက္သြန္အပုပ္ေတြကို ေရြးေပးတယ္။ ထမင္းခ်က္တာ ေရထမ္းတာ တို႔ကိုလည္း ၀ိုင္း၀န္း၍ လုပ္ကိုင္ကူညီေပးပါသည္။ ေရကူးတတ္ေအာင္ကိုလည္း သင္ေပးပါသည္။

ျမန္မာျပည္သို႔လာျခင္း၊ သမၺန္သမားဘ၀၊ လကၤာ ၄-ပုဒ္။

ျမန္မာျပည္သို႔လာျခင္း

ကၽြႏ္ုပ္ ျမန္မာျပည္သို႔လာသည့္အခါ ကၽြႏ္ုပ္၏ဆရာႀကီးေပးလိုက္သည့္စာအုပ္က ၄ တြဲ၊ ဂံုနီအိတ္ကတစ္ခု၊ တ႐ုပ္သားေရကိုလုပ္ထားသည့္ ေခါင္းအံုးကတစ္လံုး၊ ေစာင္တစ္ထည္၊ ဖ်ာတစ္ခ်က္၊ အကႌ်ေဘာင္းဘီ အနက္ေရာင္ ၄ စံုအျပင္ အျခားဘာပစၥည္းမွ မပါပါဘူး။ ကၽြႏ္ုပ္၏ရြာကေလး ကြိဳင့္ေခါက္မွခြဲခြာ၍ သေဘၤာဆိပ္ကမ္းရွိရာ (ေအမြိဳင္)ကို ကၽြႏ္ုပ္ဟာ ထြက္လာၿပီး၊ ၁၉၁၅ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၂ ရက္ေန႔ (ေဟာင္ေဘာ္)သေဘၤာကို စီးနင္းလိုက္ပါ၍ ျမန္မာျပည္ကို လာခဲ့ပါသည္။

အဖြား၏မွာၾကားခ်က္၊ ဆရာႀကီး၏ၾသ၀ါဒ။

အဖြား၏မွာၾကားခ်က္
ပထမမွာသည့္အခ်က္ကေတာ့ ျမန္မာျပည္ကိုေရာက္သည့္အခါ ေရာက္လွ်င္ေရာက္ခ်င္း ျမန္မာျပည္မွာ အင္မတန္တန္ခိုးႀကီးသည့္ ေရႊတိဂံုဘုရား၊ က်ိဳက္ထီး႐ိုးဘုရားမ်ားကို သြားၿပီးေတာ့ ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့ရမည္။
ဒုတိယမွာသည့္ အခ်က္ဟာကေတာ့ ျမန္မာႏွင့္တည့္ေအာင္ေပါင္းရမည္။

ဦးစပ္စု ၏ ထူးတဲ့စပ္စု (ကြိဳင့္ေခါက္ရြာသား သူေဌးမ်ား။ ကြန္ျဖဴရွပ္၏တပည့္။ )

ကြိဳင့္ေခါက္ရြာသား သူေဌးမ်ား

ကၽြႏု္ပ္၏ ဇာတိကေတာ့ ၁၉၄၀ ခုႏွစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း တရုပ္ျပည္မွ ဂ်ပန္ျပည္သို႔ သြားစဥ္အခါက ေရာက္ဘူးခဲ့သည့္ (ေအမြိဳင္) ႏွင့္ သေဘၤာ တနာရီေလာက္ စီးနင္းသြားရသည့္ ရြာကေလးတရြာျဖစ္ပါသည္။ ၎ရြာကေလး၏ နံမည္ကေတာ့ (ကြိဳင့္ေခါက္) လို႔ေခၚပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္ေနထိုင္ခဲ့သည့္ ဇာတိခ်က္ေၾကြရြာကေလး ကေတာ့ သိပ္ျပီးမၾကီးက်ယ္လွပါဘူး။ အိမ္ေျခ (၁၀၀၀) ေလာက္ဘဲ ရွိပါသည္။ ရြာကေလး၏ ေနာက္ေက်ာ ေျမာက္ဖက္မွာ (ရွမ္ရန္ကီး) ဆိုသည့္ ေတာင္ၾကီး တေတာင္ ရွိပါသည္။
(ရွမ္ရန္ကီး) ေတာင္ၾကီးကို ေဗဒင္ၾကည့္တတ္သူမ်ားက ၾကည့္ရႈျပီး “ဒီေတာင္ၾကီးဟာ အင္မတန္မွ သာယာၾကည္ႏူးဘြယ္ေကာင္းတယ္။ ရႈေမွ်ာ္ခင္းကလဲ အားၾကီးေကာင္းတယ္။ သို႔အတြက္ အင္မတန္မွ ၾကီးက်ယ္ေက်ာ္ၾကားသည့္ ကမၻာ့သူေဌးၾကီးမ်ား ထြက္ႏိုင္သည္။ ဒါေပမဲ့…. ဒီသူေဌးၾကီးေတြဟာ ဒီရြာမွာ မျဖစ္ပါ။ ဒီေဒသမွ ထြက္ခြာ၍ ႏိုင္ငံျခား အသီးသီးမွာ သြားျပီး သူေဌးၾကီးေတြ ျဖစ္ၾက ပါမည္” ဟု ေဗဒင္ေဟာၾကသည္။